Rothney, her yıl ağustos ayında piknik yapanları rahatsız eden yaban arılarını da savunuyor.
Yaz sonuna doğru larvaların şekerli sıvı üretmeyi bıraktığını ve yetişkin işçi arıların birden temel besin kaynaklarından mahrum kaldığını belirten müdür, süreci şöyle açıklıyor:
“Zavallı hayvanlar aç kalıyor. Bu aralarındaki bir savaş değil, sadece çaresizler. Onlara bu şekeri sağlayalım ve belki de akşamları birilerinin birasından uzak tutmuş oluruz.”
Doğaya karşı daha fazla hoşgörü gösterilmesini dileyen Rothney, “Burada çalışmaktan gurur duyuyorum. Üstelik bu yıl vakfımızın 100. yıl dönümü, belki de yaban arıları bunu kutluyordur.” diye ekliyor.
Sonbaharda havaların soğumasıyla birlikte kraliçe arının yumurtlamayı keseceğini, erkek ve işçi arıların öleceğini ve yeni kraliçe adaylarının kış uykusuna yatmak üzere yuvadan ayrılacağını belirten Rothney, kış geldiğinde kovanın tamamen boşalacağını ifade ediyor.
Rothney, “Gittiklerinde üzüleceğim. Onlara karşı annelik şefkati besliyorum. Gittiklerinde çok tuhaf olacak çünkü çıkardıkları o ses bile harika.” diyor.
Kovan boşaldığında ne yapacağı sorulduğunda ise Rothney, “Gittikten sonra, içerisinin nasıl göründüğünü anlamak için kovanı çok dikkatli bir şekilde parçalara ayırmayı deneyeceğim.” yanıtını veriyor.
O zamana kadar ofisteki kitaplık rafları yaban arılarına ait kalmaya devam edecek.
